Jesteśmy
w wypożyczalni samochodów w Plymouth. Po przyjeździe zaproponowałam, żeby
taksówką dojechać do agencji wynajmu. Akurat nie było kolejki na postoju, kiedy
wyszliśmy z budynku dworcowego. Mój syn jest w takich sytuacjach bardzo
oszczędny, uparł się, żebyśmy poszli pieszo. Skończyło się to tym, że oberwało
nam się kółko w walizce kupionej dwa tygodnie temu w domu towarowym Macy`s na
Herald Square w Nowym Jorku (a więc nie takiej taniej), a w połowie drogi miałam
już dość tego „spaceru” i wzięłam taksówkę. Zapłaciłam 5 funtów, a więc
oszczędność Michała wyceniam na 7 funtów. Faktycznie, kupa kasy.
Siedzę
w Oplu/Vauxhallu po złej stronie samochodu i za chwilę będę musiała wyjechać na
złą stronę jezdni. Ale chyba prowadzenie nie może być takie trudne. Mam
nadzieję, że nie spowoduję wypadku. Agent przed chwilą zapytał mnie, czy już
jeździłam samochodem z kierownicą po prawej stronie, więc szczerze mu
odpowiedziałam, że nigdy w życiu. Chyba uznał, że skoro nie prowadziłam
„anglika”, to co ja mogę wiedzieć o jeździe samochodem. Zaczął mnie instruować,
jak włączyć silnik. Mój syn, który wcześniej protestował przeciwko wynajmowaniu
na wyspach brytyjskich samochodu nie wytrzymał, nawet on uznał pytania tego
faceta za zniewagę. Powiedział mu, że jego mama jest znakomitym kierowcą, tylko
nigdy w życiu nie jechała po złej stronie jezdni, a w swoim samochodzie ma
kierownicę po właściwej stronie, czyli po tej samej, po której ma większość
zdrowych na umyśle Europejczyków. Facet właśnie obrócił się na pięcie i
odszedł, a ja zostałam sama z „zagadkowym” samochodem i nastolatkiem, który ma
„niewyparzoną” buzię.
Wyjeżdżamy
na ulicę. Muszę pamiętać, żeby trzymać się lewej strony i jeśli po drodze
będzie rondo, to nie mogę objechać go prawą stroną. Pamiętaj: Lewa strona!
Myślałam,
że prowadzenie będzie o wiele łatwiejsze. Nie pomaga mi fakt, że nie widzę
dobrze jezdni po lewej stronie. Kompletnie nie wyczuwam tamtej strony, odruchowo odsuwam się od osi jezdni i zahaczam
o krawężniki, które tu są wyjątkowo wysokie. I zaczynam nienawidzić tych
„uroczych” wysepek, które okalają przejścia dla pieszych. Kiedyś uważałam, że idealnie
komponują się z angielskimi jezdniami, teraz każda wysepka jest „moja”. Obijam
samochód z dwóch stron. I coś zaczęło śmierdzieć, jakby ebonit się palił.
Ostatni raz czułam ten zapach, kiedy mieliśmy kuchnię gazową, a wodę na herbatę
gotowaliśmy w czajniku z gwizdkiem, czyli wieki temu. Co może się palić? Na
całe szczęście dokupiłam pełne ubezpieczenie, ale wolałabym uniknąć ściągania
pomocy drogowej.
Zatrzymam
samochód i sprawdzę opony. Miałam kilka razy sytuację, że dopiero co wynajęty
samochód szwankował. W Turcji zostałam zatrzymana przez policję, bo dwa
kilometry za agencją wynajmu przepaliła się żarówka i niestety musiałam
zapłacić mandat. A na Sycylii FIAT Panda zatrzymał się na zakręcie w górach. Była
sjesta, temperatura 42 °C, więc byliśmy prawie upieczeni. Facet z agencji
przyjechał dopiero po południu, kiedy my już prawie spaliliśmy się tam
„żywcem”. Okazało się, że poprzedni wynajmujący musiał nalać benzyny do diesla
i stąd awaria. Zaproponował doprowadzenie do porządku Pandy albo wymianę na
Lancię Librę, którą przyjechał. Wybraliśmy Lancię.
Musiałam
zatrzymać samochód i teraz mój syn, który jeszcze nie ma prawa jazdy sprawdza
skrzynię biegów. Stoję koło niego jak kretynka, która nie jest w stanie
poradzić sobie z awarią, a nastoletnie dziecko jest bardziej od niej
rozgarnięte. Okazuje się, że w wynajętym przez nas Oplu biegi są bardzo „długie”,
a zatem „jedynkę” trzeba wcisnąć daleko w lewo. Wygląda na to, że do tej pory ruszałam
z „trójki”. Oblewam się potem, pomimo że na dworze nie jest zbyt ciepło.
Wsiadam
z powrotem za kierownicę i po raz pierwszy w życiu mam poczucie, że prowadzę
auto za karę. Tylko jeszcze kilka krawężników i dojadę na dworzec. Niech
Justyna, którą odbieramy przejmie prowadzenie, bo jak tak dłużej pójdzie, z
nowego pojazdu nic nie pozostanie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz