Nie chcę wsiadać za kierownicę, ale nie mam innego wyjścia. Mamy wynajęty
samochód i nie będziemy szukać przystanku autobusowego. Zatem wsiadam do auta,
w którego środku unosi się woń spalonego ebonitu. Strasznie śmierdzi. Nie chcę
myśleć, co będzie się działo, kiedy przyjdzie nam zwrócić samochód. Ale to
dopiero za 7 dni.
Jedziemy do
posiadłości, którą wczoraj mijaliśmy w drodze z Plymouth. Ja jej nie widziałam,
ale w ogóle nie widziałam niczego poza drogą i mijającymi mnie samochodami.
które w mojej chorej wyobraźni jechały, jakby chciały zderzyć się ze mną
czołowo. Bardzo przeżywam prowadzenie samochodu w ruchu lewostronnym. Myślałam,
że będzie lepiej, a jest naprawdę bardzo źle. Wjechaliśmy do wąwozu. Może fakt,
że jesteśmy z lewej strony drogi, wciśnięci w żywopłot, z którego jest on
utworzony nie ma większego znaczenia. Gdybyśmy byli z prawej strony, tak samo
musielibyśmy przysunąć się do boku wąwozu. Wąwóz jest "cudowny". Nie
dość, że wąski, to jeszcze ma "talię" - zwęża się w środku. Krzaki
rysują karoserię. Michał piszczy, bo boi się, że każą nam zapłacić za szkody, a
ja sobie w duchu gratuluję zapobiegawczości. Na całe szczęście, mam zasadę i
zawsze wykupuję pełne ubezpieczenie. Tym razem przypomniałam sobie o nim już po
zapłaceniu za wynajem, ale pozwolono mi za niego dopłacić, dzięki czemu jeszcze
nie zwariowałam ze strachu. Może nie będzie tak źle.
Posiadłość
Antony Estate nie znajduje się daleko od miejsca naszego pobytu, więc na
początek to całkiem łagodne ćwiczenia z jazdy po złej stronie drogi, z
kierownicą po złej stronie samochodu. Obok siedzi Justyna i jak mantrę
powtarza: "Pamiętaj, jedziesz lewą stroną. Na parkingu objedź samochody z
lewej strony".
Nagrodą za
jazdę przez wąwóz są tutejsze widoki. Antony Estate to przepiękna, typowo
angielska XVIII-wieczna posiadłość, rodem wyjęta z powieści Jane Austen. Moja
wyobraźnia, która kazała mi wierzyć, że każdy samochód jadący z naprzeciwka
jechał wprost na mnie jest teraz trochę czymś innym zajęta. Wyobrażam sobie, że
przechodzą tędy Elizabeth Bennet i Pan Darcy, którzy ożyli dzięki Jane Austen i
wyszli z kart powieści "Duma i uprzedzenie".
Antony
Estate było również miejscem, w którym kręcono zdjęcia do przeboju filmowego
"Alicja w Krainie Czarów" Tima Burtona.
Tutejsza
posiadłość ma bogatą historię. Należała do rodziny, której mężczyźni walczyli w
angielskiej wojnie domowej. Dla niewtajemniczonych: wojna domowa w Anglii,
nazywana też rewolucją angielską była serią trzech wojen domowych oraz wielu
walk pomiędzy parlamentarzystami i rojalistami w latach 1642 - 1651.
Parlamentarzyści buntowali się przeciw królom: Karolowi I i Karolowi II. W tym
czasie Oliver Cromwell, najważniejsza postać wojny domowej, uznany za jednego
ze stu najwybitniejszych Brytyjczyków zniósł ustrój monarchiczny. Król Karol I
Stuart został postawiony przed Najwyższym Trybunałem Sądowym i ścięty 30
stycznia 1649 roku. Republika została ogłoszona 19 maja 1649 roku.
Możemy w tej
historii znaleźć także polskie akcenty. Oliver Cromwell był nieprzychylny
Polsce ze względu na nasz katolicyzm i ustrój demokracji szlacheckiej. Namawiał
protestanckiego króla Szwecji Karola X Gustawa, "by utrącił róg"
(Polskę) "na głowie bestii" (Kościoła katolickiego) i bezpośrednio
przyczynił się do najazdu szwedzkiego na Rzeczpospolitą w 1655 roku, czyli do
potopu szwedzkiego.
Przechodzimy
do dworu. Wokoło nas jest przepięknie. Posiadłość należy do 13. baroneta
(najwyższy stopień wśród niższej szlachty angielskiej) Sir Richarda Carew Pole,
który wraz z żoną Lady Carew Pole wciąż tu mieszkają. W dzień udostępniają swój
dom zwiedzającym, zresztą robi tak większość właścicieli zabytkowych
posiadłości. Anglików nie krępuje kręcenie się po prywatnych pokojach obcych w
sumie ludzi. Znalazłam kiedyś w przypiskach we wspomnianej przeze mnie książce
"Duma i Uprzedzenie" informację, że w XVIII-wiecznej Anglii każdy,
kto chciał, mógł pod nieobecność domowników zwiedzić dwór, pałac, zamek. W ten
sposób służba dorabiała sobie i nie było to niczym dziwnym, ani
nietaktownym.
Kręcimy się
po domu. Oglądamy sypialnie, bawialnie, łazienki, w których wanny i toalety są
bardzo zniszczone i wcale nie wyglądają na zabytkowe. Najwyżej mogą pochodzić z
lat 50. ubiegłego wieku. Chociaż coś, co ma 65 lat może już być zakwalifikowane
jako zabytek.
Uwagę naszą
przykuwa kolekcja portretów Sir Joshuy Reynoldsa i bardzo znany portret króla
Karola I podczas procesu przed Najwyższym Trybunałem Sądowym. Poza łazienką,
która nie powinna być jednak udostępniania zwiedzającym, by nie stanowić
antyreklamy pozostałe pomieszczenia są bardzo interesujące pod względem
historycznym. Znajdują się tu bowiem meble z epoki, stare tapety i obicia.
Dom
zbudowany jest ze srebrno-szarego kamienia i otoczony przepięknym ogrodem, w
którym rosną różnokolorowe rośliny: rododendrony, azalie, magnolie i kamelie.
Znajduje się tu kolekcja liliowców, są topiary i współczesne rzeźby. Ogród
należy do Carew Pole Gardens Trust.
Lady Carew
Pole była dwórką księżnej Anny. Sir Richard Carew Pole pełni bardzo dużo
funkcji: jest, m.in. deputy lieutenant (w bezpośrednim tłumaczeniu:
podporucznik) hrabstwa Kornwalii, komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego,
członkiem zarządu Tate Gallery, Pilgrim Trust i Eden Project (pojedziemy tam za
kilka dni), rządcą Gresham`s School i prezesem Cornwall Gardens Trust.
Zwiedziliśmy
dwór i zastanawiamy się, co robić dalej. Ja chcę zobaczyć ogród, chociażby po
to, by odwlec moment, kiedy będę musiała wsiąść ponownie "za
kółkiem".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz