Zrobiliśmy zakupy w supermarkecie. Zaczynamy
jeździć po okolicy, szukając drogi powrotnej do apartamentu.
- Michał, czy mógłbyś włączyć nawigację? – po
coś w końcu ją mamy.
Wracam na parking, z którego przed chwilą
wyjechaliśmy.
- Ktoś zostawił nawigację na jakiś azjatycki
język, chyba japoński. Nie mogę się zorientować, gdzie są opcje.
To – co prawda – jest dokładnie taka sama
nawigacja, jak w moim własnym samochodzie w Polsce, ale faktycznie przy
japońskich znakach można się pogubić.
Wyjeżdżam z parkingu. Mama stwierdziła, że
musimy wrócić do agencji wynajmu i niech nam ta dziewczyna znajdzie opcję w
języku angielskim.
Nagle czuję się, jakbym jechała po Polsce,
Europie. Dziwne uczucie w tej szerokości geograficznej. Słyszę, jak z nawigacji
dobiega głos kobiecy, identyczny jak w mojej prywatnej nawigacji i po polsku
mnie informuje, po jakiej ulicy jadę i że mam skręcić za niecałą milę w lewo.
- A skąd w tej nawigacji lektor polski? –
pytam po raz pierwszy w życiu tak bardzo zaskoczona.
- No, jest w opcjach. Wcisnąłem jakąkolwiek
ikonkę i okazało się, że to właśnie są opcje, a w nich nasz język.
No, tego jeszcze nie "grali". Po
wyspie Maui będzie nas prowadziła „rodaczka”. Świat "stanął" na
głowie :)
_______________
Powyższy tekst jest częścią moich zapisków, które robiłam w trakcie podróży
przez Londyn na trzy hawajskiej wyspy: Oahu, Big Island i Maui. O tej
podróży na Hawaje napisałam książkę, zatytułowaną "W drodze po szczęście.
Zapiski z podróży", dostępną na www.wydaje.pl. Tam jest też dostępny
jeszcze jeden tytuł "Stan Miłości. Poradnik dla przygotowujących się do
wyjazdu na Hawaje".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz